متدهای آرایه

آرایه‌ها متدهای زیادی را فراهم می‌کنند. برای ساده‌سازی، در این فصل متدها به چند گروه تقسیم شده‌اند.

اضافه/حذف کردن عضوها

ما از قبل متدهایی که در آغاز یا انتهای آرایه چیزی را حذف یا اضافه می‌کنند را می‌شناسیم:

• arr.push(...items) – المان‌ها را به انتها اضافه می‌کند،
• arr.pop() – یک المان را از انتها خارج می‌کند،
• arr.shift() – یک المان را از آغاز خارج می‌کند،
• arr.unshift(...items) – یک المان را به آغاز اضافه می‌کند.

اینجا چند متد دیگر داریم.

متد splice

چطور یک المان را از آرایه حذف کنیم؟

آرایه‌ها شیء هستند، پس می‌توانیم از delete استفاده کنیم:

let arr = ["I", "go", "home"];

delete arr[1]; // "go" حذف

alert( arr[1] ); // undefined

// now arr = ["I",  , "home"];
alert( arr.length ); // 3

المان حذف شد، اما آرایه هنوز هم 3 عضو دارد Ú©Ù‡ می‌توانیم آن را با arr.length == 3 ببینیم.

این چیز طبیعی است چون delete obj.key یک مقدار را با استفاده از key حذف می‌کند. به طور Ú©Ù„ÛŒ کارش همین است. برای شیءها مناسب است. اما برای آرایه‌ها ما معمولا می‌خواهیم Ú©Ù‡ بقیه المان‌ها پخش شوند Ùˆ فضای آزاد شده را اشغال کنند. توقع داریم Ú©Ù‡ الان آرایه‌ای کوتاه‌تر داشته باشیم.

بنابراین متدهای خاص باید استفاده شوند.

متد arr.splice یک شمشیر ارتشی سوئیسی برای آرایه‌ها است. می‌تواند هر کاری کند: اضافه کند، حذف کند و المان‌ها را جایگزین کند.

سینتکس آن اینگونه است:

arr.splice(start[, deleteCount, elem1, ..., elemN])

این متد arr را از ایندکس start تغییر می‌دهد: به تعداد deleteCount المان حذف می‌کند Ùˆ سپس elem1, ..., elemN را در مکان خودشان اضافه می‌کند. آرایه‌ای از المان‌های حذف شده را برمی‌گرداند.

این متد را با مثال به راحتی متوجه می‌شوید.

بیایید با حذف کردن شروع کنیم:

let arr = ["I", "study", "JavaScript"];

arr.splice(1, 1); // از ایندکس 1 به تعداد 1 المان حذف کن

alert( arr ); // ["I", "JavaScript"]

راحت است، نه؟ از ایندکس 1 به تعداد 1 المان حذف کرد.

در مثال بعد ما 3 المان را حذف و آنها را با دو المان جایگزین می‌کنیم:

let arr = ["I", "study", "JavaScript", "right", "now"];

// سه المان ابتدایی را حذف کن و آنها را با المان‌های دیگر جایگزین کن
arr.splice(0, 3, "Let's", "dance");

alert( arr ) // now ["Let's", "dance", "right", "now"]

اینجا می‌بینیم Ú©Ù‡ splice آرایه‌ای از المان‌های حذف شده را برمی‌گرداند:

let arr = ["I", "study", "JavaScript", "right", "now"];

// دو المان اول را حذف کن
let removed = arr.splice(0, 2);

alert( removed ); // "I", "study" <-- array of removed elements

متد splice همچنین قادر به اضافه کردن المان بدون هیچ حذفیاتی است. برای این کار باید deleteCount را 0 بگذاریم:

let arr = ["I", "study", "JavaScript"];

// از ایندکس 2
// به تعداد 0 حذف کن
// را اضافه کن "language" و "complex" سپس
arr.splice(2, 0, "complex", "language");

alert( arr ); // "I", "study", "complex", "language", "JavaScript"

let arr = [1, 2, 5];

// از ایندکس 1- (یک قدم قبل از انتها)
// به تعداد 0 المان حذف کن،
// سپس 3 و 4 را اضافه کن
arr.splice(-1, 0, 3, 4);

alert( arr ); // 1,2,3,4,5

متد slice

متد arr.slice از متد arr.splice Ú©Ù‡ از لحاظ ظاهری شبیه به آن است بسیار ساده‌تر است.

سینتکس اینگونه است:

arr.slice([start], [end])

این متد یک آرایه جدید Ú©Ù‡ تمام المان‌ها را از ایندکس start تا end (شامل خود end نمی‌شود) Ú©Ù¾ÛŒ می‌کند، برمی‌گرداند. start Ùˆ end هر دو می‌توانند منفی باشند، Ú©Ù‡ در این صورت موقعیت از انتهای آرایه حساب می‌شود.

این متد شبیه متد رشته str.slice است، اما به جای زیر رشته، زیر آرایه ایجاد می‌کند.

برای مثال:

let arr = ["t", "e", "s", "t"];

alert( arr.slice(1, 3) ); // e,s (کپی کردن از 1 تا 3)

alert( arr.slice(-2) ); // s,t (کپی کردن از 2- تا انتها)

همچنین می‌توانیم آن را بدون آرگومان هم صدا بزنیم: arr.slice() Ú©Ù‡ یک Ú©Ù¾ÛŒ از arr می‌سازد. معمولا از این روش برای ایجاد یک Ú©Ù¾ÛŒ با هدف اینکه تغییرات آینده روی آرایه اصلی تاثیری نگذارد استفاده می‌کنند.

متد concat

متد arr.concat یک آرایه جدید می‌سازد که حاوی مقدارهای آرایه‌های دیگر و المان‌های اضافی است.

سینتکس آن اینگونه است:

arr.concat(arg1, arg2...)

این متد به هر تعدادی آرگومان می‌پذیرد – چه آرایه باشند چه مقدار.

نتیجه آن یک آرایه جدید حاوی المان‌های arrØŒ سپس arg1ØŒ arg2 Ùˆ غیره.

اگر آرگومان argN یک آرایه باشد، سپس تمام المان‌های آن Ú©Ù¾ÛŒ می‌شود. در غیر این صورت، خود آرگومان Ú©Ù¾ÛŒ می‌شود.

برای مثال:

let arr = [1, 2];

// و [3,4] arr :ساخت یک آرایه از
alert( arr.concat([3, 4]) ); // 1,2,3,4

// و [3,4] و [5,6] arr :ساخت یک آرایه از
alert( arr.concat([3, 4], [5, 6]) ); // 1,2,3,4,5,6

// و [3,4]، سپس اضافه کردن مقدارهای 5 و 6 arr :ساخت یک آرایه از
alert( arr.concat([3, 4], 5, 6) ); // 1,2,3,4,5,6

به طور معمول، این متد فقط المان‌ها را از آرایه‌ها کپی می‌کند. بقیه شیءها، حتی اگر شبیه آرایه باشند، به طور کلی اضافه می‌شوند:

let arr = [1, 2];

let arrayLike = {
  0: "something",
  length: 1
};

alert( arr.concat(arrayLike) ); // 1,2,[object Object]

…اما اگر یک شیء شبیه به آرایه یک ویژگی Symbol.isConcatSpreadable داشته باشد، سپس concat با آن به عنوان یک آرایه رفتار می‌کند: در عوض المان‌های آن اضافه می‌شوند:

let arr = [1, 2];

let arrayLike = {
  0: "something",
  1: "else",
  [Symbol.isConcatSpreadable]: true,
  length: 2
};

alert( arr.concat(arrayLike) ); // 1,2,something,else

حلقه زدن: forEach

متد arr.forEach به ما این امکان را می‌دهد که یک تابع را روی تمام المان‌های آرایه اجرا کنیم.

سینتکس اینگونه است:

arr.forEach(function(item, index, array) {
  // ... با المان کاری انجام دهید
});

برای مثال، این کد هر المان آرایه را نشان می‌دهد:

// را صدا بزن alert برای هر المان
["Bilbo", "Gandalf", "Nazgul"].forEach(alert);

و این کد درباره موقعیت آنها در آرایه مورد نظر جزئیات بیشتری دارد:

["Bilbo", "Gandalf", "Nazgul"].forEach((item, index, array) => {
  alert(`${item} is at index ${index} in ${array}`);
});

نتیجه تابع (اگر چیزی برگرداند) نادیده گرفته و دور ریخته می‌شود.

جستجو در آرایه

حال بیایید متدهایی را بخوانیم که در آرایه جستجو می‌کنند.

متدهای indexOf/lastIndexOf and includes

متدهای arr.indexOf و arr.includes سینتکس مشابه دارند و اساسا همان کار همتایان خود در رشته‌ها را انجام می‌دهند، اما به جای کاراکترها با المان‌ها کار دارند:

• arr.indexOf(item, from) – با شروع از ایندکس from به دنبال item می‌گردد Ùˆ ایندکسی Ú©Ù‡ المان در آن پیدا شد را برمی‌گرداند، در غیر این صورت 1-.
• arr.includes(item, from) – با شروع از ایندکس from به دنبال item می‌گردد، اگر پیدا کند true را برمی‌گرداند.

معمولا این متدها تنها با یک آرگومان استفاده می‌شوند: المانی (item) Ú©Ù‡ جستجو برای آن انجام می‌شود. به طور پیش‌فرض، جستجو از ابتدا انجام می‌شود.

برای مثال:

let arr = [1, 0, false];

alert( arr.indexOf(0) ); // 1
alert( arr.indexOf(false) ); // 2
alert( arr.indexOf(null) ); // -1

alert( arr.includes(1) ); // true

توجه داشته باشید Ú©Ù‡ متدها از مقایسه === استفاده می‌کنند. پس اگر ما به دنبال false باشیم، متد دقیقا false را پیدا می‌کند Ùˆ نه صفر را.

اگر ما بخواهیم بررسی کنیم Ú©Ù‡ item درون آرایه وجود دارد یا نه Ùˆ به دنبال ایندکس دقیق نیستیم، پس arr.includes ترجیح داده می‌شود.

متد arr.lastIndexOf مانند indexOf است اما از راست به Ú†Ù¾ جستجو می‌کند.

let fruits = ['Apple', 'Orange', 'Apple']

alert( arr.indexOf('Apple') ); // 0 (Apple اولین)
alert( arr.lastIndexOf('Apple') ); // 2 (Apple آخرین)

````smart header="متد `includes` مقدار `NaN` را به درستی مدیریت می‌کند"
یک تفاوت بسیار کوچک `includes` این است که این متد به درستی `NaN` را کنترل می‌کند، درست برعکس `indexOf`:

```js run
const arr = [NaN];
alert( arr.indexOf(NaN) ); // -1 (اشتباه است، باید 0 باشد)
alert( arr.includes(NaN) );// true (درست است)

به این دلیل Ú©Ù‡ includes بسیار بعدتر به جاوااسکریپت اضافه شد Ùˆ از درون از الگوریتم‌های مقایسه بروزتری استفاده می‌کند.

متدهای find و findIndex/findLastIndex

تصور کنید که یک آرایه‌ای از شیءها داریم. چگونه باید یک شیء با شرطی مشخص را پیدا کنیم؟

اینجاست که متد arr.find(fn) بدرد می‌خورد.

سینتکس آن اینگونه است:

let result = arr.find(function(item, index, array) {
  // برگردانده شود، المان برگردانده می‌شود و حلقه‌ی تکرار متوقف می‌شود true اگر مقدار
  // برگردانده می‌شود undefined مقدار falsy برای سناریوهای
});

تابع برای المان‌های آرایه، یکی پس از دیگری، صدا زده می‌شود:

• item المان است.
• index ایندکس آن است.
• array خود آرایه است.

اگر true برگرداند، جستجو متوقف می‎شود، item برگردانده می‌شود. اگر چیزی پیدا نشود، undefined برگردانده می‌شود.

برای مثال، ما یک آرایه‌ای از کاربران داریم، Ú©Ù‡ هر کدام دارای id Ùˆ name هستند. بیایید کاربری Ú©Ù‡ id == 1 داشته باشد را پیدا کنیم:

let users = [
  {id: 1, name: "John"},
  {id: 2, name: "Pete"},
  {id: 3, name: "Mary"}
];

let user = users.find(item => item.id == 1);

alert(user.name); // John

در واقعیت، آرایه‌هایی از شیءها چیز متداولی است، پس متد find بسیار مفید است.

توجه داشته باشید Ú©Ù‡ در مثال بالا ما تابع item => item.id == 1 را همراه با یک آرگومان برای find در نظر گرفتیم. این چیز معمولی است، بقیه آرگومان‌های این تابع به ندرت استفاده می‌شوند.

متد arr.findIndex سینتکس یکسانی دارد اما به جای خود المان ایندکسی Ú©Ù‡ المان در آن پیدا شد را برمی‌گرداند. اگر چیزی پیدا نشد مقدار 1- برگردانده می‌شود.

متد arr.findLastIndex مانند findIndex است اما مانند lastIndexOf از راست به Ú†Ù¾ جستجو می‌کند.

اینجا یک مثال داریم:

let users = [
  {id: 1, name: "John"},
  {id: 2, name: "Pete"},
  {id: 3, name: "Mary"},
  {id: 4, name: "John"}
];

// را پیدا کن John ایندکس اولین
alert(users.findIndex(user => user.name == 'John')); // 0

// را پیدا کن John ایندکس آخرین
alert(users.findLastIndex(user => user.name == 'John')); // 3

متد filter

متد find برای یک (اولین) المان Ú©Ù‡ باعث شود تابع true برگرداند، جستجو می‌کند.

اگر ممکن باشد تعداد بیشتری موجود باشند، می‌توانیم از arr.filter(fn) استفاده کنیم.

سینتکس آن مشابه find است اما filter یک آرایه از المان‌های منطبق را برمی‌گرداند:

let results = arr.filter(function(item, index, array) {
  // باشد المان به نتیجه‌ها اضافه می‌شود و حلقه تکرار ادامه پیدا می‌کند true اگر
  // اگر چیزی پیدا نشود یک آرایه خالی برمی‌گرداند
});

برای مثال:

let users = [
  {id: 1, name: "John"},
  {id: 2, name: "Pete"},
  {id: 3, name: "Mary"}
];

// آرایه شامل دو کاربر اول را برمی‌گرداند
let someUsers = users.filter(item => item.id < 3);

alert(someUsers.length); // 2

تغییر شکل دادن آرایه

بیایید به سراغ متدهایی برویم که یک آرایه را تغییر شکل و نظم دوباره می‌دهند.

متد map

متد arr.map یکی از پرکاربردترین و متدوال‌ترین متدهاست.

این متد یک تابع را برای هر المان آرایه صدا می‌زند و آرایه‌ای از نتیجه را برمی‌گرداند.

سینتکس آن اینگونه است:

let result = arr.map(function(item, index, array) {
  // به جای المان، مقدار جدید را برمی‌گرداند
});

برای مثال، ما هر المان را به طول آن تغییر می‌دهیم:

let lengths = ["Bilbo", "Gandalf", "Nazgul"].map(item => item.length);
alert(lengths); // 5,7,6

متد sort(fn)

صدازدن arr.sort() آرایه را در محل با تغییر دادن ترتیب المان‌ها، مرتب می‌کند.

همچنین این متد آرایه مرتب شده را برمی‌گرداند، اما همانطور Ú©Ù‡ خود arr تغییر داده می‌شود، مقدار برگردانده شده معمولا نادیده گرفته می‌شود.

برای مثال:

let arr = [ 1, 2, 15 ];

// را دوباره ترتیب بندی می‌کند arr این متد
arr.sort();

alert( arr );  // 1, 15, 2

چیز عجیبی را در نتیجه متوجه شدید؟

ترتیب المان‌ها 1, 15, 2 شد. این اشتباه است. اما چرا؟

المان‌ها به صورت پیشفرض به عنوان رشته مرتب می‌شوند.

به طور کلی، تمام المان‌ها برای انجام مقایسه به رشته تبدیل می‌شوند. برای رشته‌ها، ترتیب‌بندی لفت‌نامه‌ای اعمال می‌شود Ùˆ در این صورت "2" > "15" است.

برای استفاده از ترتیب‌بندی خودمان، ما نیاز داریم Ú©Ù‡ یک تابع را به عنوان آرگومان arr.sort() قرار دهیم.

تابع باید دو مقدار دلخواه را مقایسه کند و چیزی را برگرداند:

function compare(a, b) {
  if (a > b) return 1; // اگر مقدار اول بزرگتر از دومی باشد
  if (a == b) return 0; // اگر مقدارها برابر باشند
  if (a < b) return -1; // اگر مقدار اول کمتر از دومی باشد
}

برای مثال، برای مرتب کردن به عنوان اعداد:

function compareNumeric(a, b) {
  if (a > b) return 1;
  if (a == b) return 0;
  if (a < b) return -1;
}

let arr = [ 1, 2, 15 ];

arr.sort(compareNumeric);

alert(arr);  // 1, 2, 15

حالا همانطور که انتظار می‌رفت کار می‌کند.

بیایید Ú©Ù…ÛŒ عقب بمانیم Ùˆ ببینیم Ú†Ù‡ چیزی در حال اتفاق افتادن است. arr می‌تواند آرایه‌ای از هر چیزی باشد نه؟ ممکن است شامل اعداد یا رشته‌ها یا شیءها یا هرچیز دیگری باشد. ما دسته‌ای از چیزها داریم. برای مرتب کردن آن، ما به یک تابع مرتب‌کننده Ú©Ù‡ می‌داند چگونه المان‌های دسته را مقایسه کند، نیاز داریم. ترتیب رشته‌ای پیش‌فرض است.

متد arr.sort(fn) یک الگوریتم مرتب‌سازی Ú©Ù„ÛŒ را پیاده‌سازی می‌کند. ما نیازی نداریم Ú©Ù‡ بدانیم درون آن Ú†Ù‡ اتفاقی می‌افتد (اکثر اوقات از یک مرتب‌سازی سریع یا Timsort بهینه‌شده استفاده می‌شود). این متد آرایه را Ø·ÛŒ می‌کند، المان‌های آن را با استفاده از تابع فراهم شده مقایسه می‌کند Ùˆ آنها را مرتب می‌کند، تمام آن چیزی Ú©Ù‡ ما نیاز داریم این است Ú©Ù‡ یک fn فراهم کنیم Ú©Ù‡ مقایسه را انجام دهد.

راستی، اگر ما بخواهیم بدانیم که کدام المان‌ها مقایسه می‌شوند – چیزی ما را از alert کردن آنها متوقف نمی‌کند:

[1, -2, 15, 2, 0, 8].sort(function(a, b) {
  alert( a + " <> " + b );
  return a - b;
});

الگوریتم ممکن است یک المان را با چند المان دیگر در حین فرایند مقایسه کند، اما تلاش می‌کند که تا جایی که می‌تواند مقایسه‌های کمی انجام دهد.

let arr = [ 1, 2, 15 ];

arr.sort(function(a, b) { return a - b; });

alert(arr);  // 1, 2, 15

arr.sort( (a, b) => a - b );

let countries = ['Österreich', 'Andorra', 'Vietnam'];

alert( countries.sort( (a, b) => a > b ? 1 : -1) ); // Andorra, Vietnam, Österreich (اشتباه است)

alert( countries.sort( (a, b) => a.localeCompare(b) ) ); // Andorra,Österreich,Vietnam (درست است!)

متد reverse

متد arr.reverse ترتیب المان‌ها را arr برعکس می‌کند.

برای مثال:

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];
arr.reverse();

alert( arr ); // 5,4,3,2,1

همچنین این متد ارایه arr را بعد از برعکس شدن برمی‌گرداند.

متدهای split and join

یک موقعیت در زندگی واقعی را می‌گوییم. ما در حال نوشتن یک برنامه پیام‌رسان هستیم Ùˆ شخص لیستی از دریافت کنندگان Ú©Ù‡ با کاما جدا شده‌اند را وارد می‌کند: John, Pete, Mary. اما یک آرایه‌ای از اسم‌ها بسیار راحت‌تر از یک رشته خواهد بود. چگونه آن را دریافت کنیم؟

متد str.split(delim) دقیقا همین کار را انجام می‌دهد. این متد رشته را با استفاده از جداکننده‌ی داده شده delim به یک آرایه تقسیم می‌کند.

در مثال بالا، ما توسط یک کاما که بعد آن space می‌آید رشته را جدا می‌کنیم:

let names = 'Bilbo, Gandalf, Nazgul';

let arr = names.split(', ');

for (let name of arr) {
  alert( `A message to ${name}.` ); // A message to Bilbo  (و بقیه اسم‌ها)
}

متد split یک آرگومان اختیاری دوم هم دارد – یک محدودیت برای طول آرایه. اگر این آرگومان اضافه شود، سپس المان‌های دیگر نادیده گرفته می‌شوند. گرچه در عمل به ندرت استفاده می‌شود:

let arr = 'Bilbo, Gandalf, Nazgul, Saruman'.split(', ', 2);

alert(arr); // Bilbo, Gandalf

let str = "test";

alert( str.split('') ); // t,e,s,t

صدا زدن arr.join(glue) عمل برعکس split را انجام می‌هد. این متد یک رشته از arr می‌سازد Ú©Ù‡ توسط glue المان‌ها متصل شده‌اند.

برای مثال:

let arr = ['Bilbo', 'Gandalf', 'Nazgul'];

let str = arr.join(';'); // آرایه را با استفاده از ; به یک رشته تبدیل کنید

alert( str ); // Bilbo;Gandalf;Nazgul

متد reduce/reduceRight

زمانی Ú©Ù‡ ما نیاز داشته باشیم Ú©Ù‡ در یک آرایه حلقه بزنیم، می‌توانیم از forEachØŒ for یا for..of استفاده کنیم.

زمانی Ú©Ù‡ ما نیاز داشته باشیم در المان‌ها حلقه بزنیم Ùˆ داده را برای هر المان برگردانیم، می‌توانیم از map استفاده کنیم.

متدهای arr.reduce و arr.reduceRight همچنین به این دسته تعلق دارند، اما کمی پیچیده‌تر هستند. آنها برای محاسبه یک مقدار بر اساس آرایه، استفاده می‌شوند.

سینتکس اینگونه است:

let value = arr.reduce(function(accumulator, item, index, array) {
  // ...
}, [initial]);

تابع روی تمام المان‌های آرایه اعمال می‌شود و نتیجه خود را به فراخوانی بعدی «منتقل می‌کند».

آرگومان‌ها:

• accumulator – نتیجه قبلی فراخوانی تابع است، دفعه اول با initial برابر است (اگر initial وجود داشته باشد).
• item – المان کنونی آرایه است.
• index – موقعیت آن است.
• array – آرایه است.

همانطور که تابع اعمال می‌شود، نتیجه فراخوانی قبلی به عنوان آرگومان اول به فراخوانی بعدی منتقل می‌شود.

بنابراین، اولین آرگومان اساسا همان حافظه‌ای است Ú©Ù‡ نتیجه ترکیب شده تمام فراخوانی‌های قبلی را ذخیره کرده است. Ùˆ در پایان تبدیل به نتیجه reduce می‌شود.

بنظر پیچیده می‌آید؟

راحت‌ترین راه برای فهمیدن این قضیه، توسط مثال است.

اینجا ما حاصل جمع یک آرایه را در یک خط می‌گیریم:

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];

let result = arr.reduce((sum, current) => sum + current, 0);

alert(result); // 15

تابعی Ú©Ù‡ به reduce داده شد تنها از 2 آرگومان استفاده می‌کند Ú©Ù‡ معمولا کافی است.

بیایید جزئیات چیزی که در حال انجام است را ببینیم.

1. در اجرای اول، sum برابر با مقدار initial است (آخرین آرگومان reduce)ØŒ Ú©Ù‡ برابر با 0 است، Ùˆ current اولین المان آرایه است، Ú©Ù‡ برابر با 1 است. پس نتیجه تابع 1 است.
2. در اجرای دوم، sum = 1ØŒ Ú©Ù‡ ما المان دوم آرایه (2) را به آن اضافه Ùˆ برمی‌گردانیم.
3. در اجرای سوم، sum = 3 Ùˆ ما یک المان دیگر به آن اضافه می‌کنیم و…

گردش محاسبه:

یا به شکل یک جدول که هر ردیف نشان‌دهنده یک فراخوانی تابع روی المان بعدی آرایه است:

اینجا ما می‌توانیم به صورت شفاف ببینیم که نتیجه فراخوانی قبلی به اولین آرگومان فراخوانی بعدی تبدیل می‌شود.

ما همچنین می‌توانیم مقدار اولیه را حذف کنیم:

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];

// حذف شد (بدون 0) reduce مقدار اولیه از
let result = arr.reduce((sum, current) => sum + current);

alert( result ); // 15

نتیجه یکسان است. به دلیل اینکه اگر مقدار اولیه‌ای وجود نداشته باشد، سپس reduce اولین المان آرایه را به عنوان مقدار اولیه انتخاب می‌کند Ùˆ حلقه‌زدن را از دومین المان شروع می‌کند.

جدول محاسبات مانند بالا است، منتها ردیف اول را ندارد.

اما استفاده کردن به این صورت به دقت بسیار بالایی نیاز دارد. اگر آرایه خالی باشد، سپس فراخوانی reduce بدون مقدار اولیه ارور می‌دهد.

یک مثال اینجا داریم:

let arr = [];

// Error: Reduce of empty array with no initial value
// .آن را برای آرایه خالی برمی‌گرداند reduce ،اگر مقدار اولیه وجود داشت
arr.reduce((sum, current) => sum + current);

بنابراین توصیه می‌شود همیشه مقدار اولیه را تعیین کنید.

متد arr.reduceRight کار یکسان را انجام می‌هد، اما از راست به چپ.

##متد Array.isArray

آرایه‌ها شکل جدیدی از انواع داده را شکل نمی‌دهند. آنها بر اساس شیءها هستند.

بنابراین typeof برای تشخیص یک شیء ساده از آرایه Ú©Ù…Ú©ÛŒ نمی‌کند:

alert(typeof {}); // object
alert(typeof []); // object (یکسان)

…اما آرایه‌ها به دلیل اینکه اغلب اوقات استفاده می‌شوند، یک متد خاص برای این کار دارند: Array.isArray(value). این متد اگر value یک آرایه باشد true برمی‌گرداند Ùˆ در غیر این صورت false.

alert(Array.isArray({})); // false

alert(Array.isArray([])); // true

اکثر متدها از “thisArg” پشتیبانی می‌کنند

تقریبا تمام متدهای آرایه Ú©Ù‡ تابعی را صدا می‌زنند – مانند findØŒ filterØŒ mapØŒ همچنین یک استثنا از sortØŒ پارامتر اختیاری اضافی thisArg را قبول می‌کنند.

این پارامتر به دلیل اینکه به ندرت استفاده می‌شود، در قسمت‌های بالایی گفته نشد. اما برای کامل بودن ما باید آن را پوشش دهیم.

سینتکس کامل این متدها در زیر آمده است:

arr.find(func, thisArg);
arr.filter(func, thisArg);
arr.map(func, thisArg);
// ...
// آرگومان اختیاری آخر است thisArg

مقدار thisArg برای func برابر با this خواهد بود.

برای مثال، اینجا ما از متد شیء army به عنوان یک فیلتر استفاده می‌کنیم، Ùˆ thisArg محتوا را رد Ùˆ بدل می‌کند:

let army = {
  minAge: 18,
  maxAge: 27,
  canJoin(user) {
    return user.age >= this.minAge && user.age < this.maxAge;
  }
};

let users = [
  {age: 16},
  {age: 20},
  {age: 23},
  {age: 30}
];

// برمی‌گرداند را پیدا کن true به ازای آنها army.canJoin هایی کهuser
let soldiers = users.filter(army.canJoin, army);

alert(soldiers.length); // 2
alert(soldiers[0].age); // 20
alert(soldiers[1].age); // 23

اگر در مثال بالا ما از users.filter(army.canJoin) استفاده می‌کردیم، سپس army.canJoin به عنوان یک تابع جداگانه صدا زده می‌شد Ú©Ù‡ this=undefinedØŒ بنابراین درجا به یک ارور برمی‌خوردیم.

صدازدن users.filter(army.canJoin, army) می‌تواند با users.filter(user => army.canJoin(user)) جایگزین شود، Ú©Ù‡ هردو یکسان هستند. نوع دوم بیشتر استفاده می‌شود، چون برای اکثر مردم مقداری قابل فهم‌تر است.

خلاصه

برگ تقلبی از متدهای آرایه:

• برای اضافه/حذف کردن المان‌ها:

  • push(...items) – المان‌ها را به آخر اضافه می‌کند،
  • pop() – یک المان را از آخر حذف می‌کند،
  • shift() – یک المان را از آغاز حذف می‌کند،
  • unshift(...items) – المان‌هایی را به آغاز اضافه می‌کند.
  • splice(pos, deleteCount, ...items) – در ایندکس pos به تعداد deleteCount المان حذف Ùˆ items را اضافه می‌کند.
  • slice(start, end) – با ساختن یک آرایه جدید، المان‌ها را از ایندکس start تا end (شامل نمی‌شود) در آن Ú©Ù¾ÛŒ می‌کند.
  • concat(...items) – یک آرایه جدید را برمی‌گرداند: تمام عضوهای آرایه کنونی را Ú©Ù¾ÛŒ می‌کند Ùˆ items را به آن اضافه می‌کند. اگر هر کدام از items آرایه باشد، سپس المان‌های آن اضافه می‌شوند.

• برای جستجو در بین المان‌ها:

  • indexOf/lastIndexOf(item, pos) – با شروع از موقعیت pos به دنبال item می‌گردد، ایندکس آن را برمی‌گرداند Ùˆ در صورتی Ú©Ù‡ پیدا نشود 1- را برمی‌گرداند.
  • includes(value) – اگر آرایه دارای value باشد، مقدار true را برمی‌گرداند در غیر این صورت false.
  • find/filter(func) – المان‌ها را از طریق تابع فیلتر می‌کند، اولین/تمام مقدارهایی Ú©Ù‡ سبب می‌شوند تابع true برگرداند را برمی‌گرداند.
  • findIndex مانند find است اما به جای مقدار ایندکس را برمی‌گرداند.

• برای حلقه زدن در یک آرایه:

  • forEach(func) – برای تمام المان‌ها تابع func را صدا می‌زند، چیزی را برنمی‌گرداند.

• برای تغییر Ø´Ú©Ù„ یک آرایه:

  • map(func) – از نتایج صدازدن func برای هر المان، یک آرایه جدید می‌سازد.
  • sort(func) – آرایه را در محل مرتب می‌کند، سپس آن را برمی‌گرداند.
  • reverse() – آرایه را در محل برعکس می‌کند، سپس آن را برمی‌گرداند.
  • split/join – یک رشته را به آرایه تبدیل می‌کند Ùˆ برعکس.
  • reduce/reduceRight(func, initial) – با صدا زدن func برای هر المان Ùˆ رد Ùˆ بدل کردن یک نتیجه واسطه بین هر فراخوانی، یک مقدار مفرد را در آرایه محاسبه می‌کند.

• علاوه بر این:

  • Array.isArray(arr) بررسی می‌کند Ú©Ù‡ arr یک آرایه باشد Ùˆ اگر بود مقدار true را برمی‌گرداند در غیر این صورت false.

لطفا در نظر داشته باشید Ú©Ù‡ متدهای sortØŒ reverse Ùˆ splice خود آرایه را تغییر می‌دهند.

متدهای ذکر شده بیشترین استفاده را دارند، آنها 99% موارد استفاده را پوشش می‌دهند. اما چند متد دیگر هم هست:

• arr.some(fn)/arr.every(fn) آرایه را بررسی می‌کنند.

  تابع fn رو تمام المان‌های آرایه صدا زده می‌شود درست شبیه map. اگر تمام نتایج true بود، مقدار true را برمی‌گرداند، در غیر این صورت false.

  این متدها تقریبا شبیه عملگرهای || Ùˆ && رفتار می‌کنند: اگر fn مقدار truthy را برگرداند، arr.some() درجا true را برمی‌گرداند Ùˆ حلقه زدن روی بقیه المان‌ها را متوقف می‌کند؛ اگر fn یک مقدار falsy برگرداند، arr.every() فورا false را برمی‌گرداند Ùˆ حلقه زدن در بقیه المان‌ها را متوقف می‌کند.

  ما می‌توانیم از every برای مقایسه آرایه‌ها استفاده کنیم

  function arraysEqual(arr1, arr2) {
    return arr1.length === arr2.length && arr1.every((value, index) => value === arr2[index]);
  }
  
  alert( arraysEqual([1, 2], [1, 2])); // true

• arr.fill(value, start, end) – آرایه را با مقدار تکرار شونده value از ایندکس start تا end پر می‌کند.

• arr.copyWithin(target, start, end) – المان‌های خود را از موقعیت start تا موقعیت end در خودش Ùˆ در موقعیت target Ú©Ù¾ÛŒ می‌کند (جایگزین المان موجود می‌شود).

• arr.flat(depth)/arr.flatMap(fn) آرایه‌ای یک دست را از آرایه‌ای چند بعدی می‌سازند.

برای دیدن لیست کامل، از راهنما استفاده کنید.

با اولین نگاه ممکن است به نظر برسد که متدهای بسیار زیادی وجود دارد و به حافظه سپردن آنها مشکل است. اما در واقع بسیار آسان‌تر است.

برای داشتن شناخت از آنها به برگه تقلب نگاه بیاندازید. سپس تکلیف‌های این فصل را برای تمرین انجام دهید تا نسبت به متدهای آرایه تجربه بدست بیاورید.

پس از آن هر موقع که نیاز داشتید با یک آرایه کاری انجام دهید، و نمی‌دانید چگونه، به این صفحه بیایید، به برگه تقلب نگاهی بیاندازید و متد مناسب را پیدا کنید. مثال‌ها به شما در نوشتن درست آن کمک می‌کنند. به زودی به طور خودکار شما متدها را به حافظه می‌سپارید، بدون تلاش خاصی از جانب خودتان.